"Έφυγες ξαφνικά"

Ένας υπόκωφος, ξερός ήχος, έσκισε τη σιωπή.

Σαν, λέει, να έσπασε η τελευταία κλωστή του χρόνου.

Ήταν το ρολόι που χτύπησε τρεις.

Δεν είπες «αντίο».

Τίποτα δεν προμήνυε φυγή.

Και ξαφνικά…

Μια ηλεκτρισμένη στιγμή.

Μια αιφνίδια παύση.

Ένας βίαιος ακρωτηριασμός του παρόντος.

Ένας κεραυνός σε καθαρό ουρανό.

Κι ύστερα…

Μια ανάσα μετέωρη.

Ένα βλέμμα κλειδωμένο στο πουθενά.

Μια άδεια ψυχή.

Και το ζωντανό σώμα έγινε μνήμη.

Αιωνία…

Μαρία Σαρρή 🌹