Ωραία που είναι...

Ωραία που είναι 

να φοράς το πλατύγυρο τού ήλιου

όταν βρέχει ο ουρανός 

σταλαγματιές ελπίδας! 

Ωραία που είναι

να διαπερνά σαν πυρφόρος κεραυνός 

τα μαύρα νέφη των Ερινύων 

ενυδατώνοντας την ψυχή σου 

με τον φαεινό ορό τής μαρμαρυγής του

Ωραία που είναι 

να αφήνεις πίσω

πέντε μαύρα ηλιοβασιλέματα

και να ξυπνάς

με τα ηλιόφωτα χτυποκάρδια

δέκα ανατολών τού επάξιου αγώνα σου

να διατηρηθείς άνθρωπος

μοσχοβολώντας αξιοπρέπεια! 

Και αν καταφέρνεις φίλε μου

να αντέχεις το βούρδουλα 

τής ταπείνωσης, καθηλωμένος 

στον ηλιόδωρο θρόνο τής συγχώρεσης

πόσο ΆΝΘΡΩΠΟΣ είσαι 

που αγαπάς αυθεντικά 

με σθένος και κουράγιο 

γιατί η έμπρακτη αγάπη 

βασιλεύει μες στο μακάριο φως! 

ΑNASTASIA NEROLI  8/25-26(Rev)