"Η Ειρήνη κοιτάει ενεή"

Άυλη του χρόνου

η διαδρομή

Του αίματος η ροή

βάφει τη φύση πορφυρή

Η ελπίδα αδειανή

Η απελπισία στο δάκρυ

ορατή

Οι νεκροί νωποί

Η μνήμη χαίνουσα πληγή

Σα στάχυ θερίζεται η ψυχή

Η Ειρήνη

στριμωγμένη σε μια γωνιά

κοιτάει ενεή,

σε σκέψεις ζοφερές βυθισμένη

Μήπως

πάνω σε μια σπαρασσόμενη

από την εξουσία και το κέρδος 

Γη

Η παρουσία της καταντήσει

ουτοπική...

   Αλίκη Πέϊκου  🌿🌼🌿