Η Γιαγιά...

Πλασματάκι μου μικρό

Θέλω να σε βλέπω να ανθείς

σαν τα λουλούδια του μπαξέ μου.

Ξένο χέρι να μη σε ακουμπάει αν εμένα πρώτα δεν ρωτάει.

Θέλω να βλέπω να ανθεί

πάντα το χαμόγελο στα

χείλη σου, να σου λέω

παραμύθια για να κοιμηθείς

και αλήθειες

όταν γλυκά ξυπνάς.

Να σε παίρνω αγκαλιά και

να σου τραγουδάω,

είσαι της ζωής μου ή ζωή

και διπλά πως σε αγαπάω.

Είσαι η σκέψη μου όπου πάω,

είσαι το μενταγιόν μου

το ακριβό μες στην καρδιά μου.

Κι όταν ακούω το δικό σου γιαγιά μου,

σ 'αγαπώ τότε ο κόσμος μου

γίνεται ανάσα και ανασαίνω.

Νίκη Σιγάλα 🌹