Η Αγάπη της καρδιάς ❤️

Απο μικρή πάντα κρατούσε έναν ήλιο στα χέρια...

Ζωγράφιζε και χαμογελούσε...

Αγαπούσε και μιλούσε με την αγάπη της καρδιάς.

Δεν ήξερε την λέξη μίσος, ούτε κακία.

Μεγαλώνοντας άρχισε να γράφει λέξεις...

Λέξεις αγάπης...

Ζωγράφιζε καρδούλες...

Υμνούσε την αγάπη και τον έρωτα.

Είχε ένα κακό συνήθειο...

Της άρεσε η μοναξιά.

Κρυμμένη πάντα στη μοναξιά

να γράφει πίσω απ' τη σιωπή της.

Είχε καταλάβει ότι τ'αλλα παιδιά την κορόιδευαν.

Ποτέ δεν έδινε σημασία.

Αυτή μιλούσε με την αγάπη της λογικής

πίσω από άλικες σιωπές,

εκεί όπου το σκοτάδι κυριαρχούσε με το φως.

Έδωσε στις σιωπές φτερά.

Ήθελε να πετάξει σαν πουλί

ελεύθερη σε μια άνοιξη γεμάτη μουσικές,

χρώματα και αρώματα.

Μεγάλωσε πολύ

για να καταλάβει πόσο πολύ

θα την πλήγωνε αυτή η άνοιξη

που είχε στην καρδιά της.

Όταν θα έβλεπε ότι πίσω από αυτές τις σιωπές

υπήρχαν άνθρωποι που καταδίκαζαν την ψυχή της

με λέξεις.

Λέξεις που γρατζουνούσαν

το κορμί της

και πονούσαν, αφήνοντας πληγές.

Αυτή εκεί...

Να τις νανουρίζει κάτω απ'το φωτοστέφανο της αξιοπρέπειας της.

Αυτής που δεν θα της πάρουν ποτέ.

Αυτής που ποτέ δεν πεθαίνει,

όσες πληγές κι αν μετράει στο κορμί της.

Μιας αξιοπρέπειας που ποτέ δεν υπήρξε ζητιάνα...

Δεν έβγαζε θόρυβο...

Μονάχα μιλούσε με την αγάπη της καρδιάς!

Σωτηρούλλα Τζιαμπουρή Χατζηκωσταντή 🌹