"Εραστές της ηδονής"

Η νύχτα αφοπλίζει κάθε ενοχή.

Γενναιόδωρα τα μάτια σου αγκαλιάζουν τα δικά μου.

Έλα κοντά μου...

Οι λέξεις γδύνονται όσο η ανάσα ελκύεται απ' το κορμί σου.

Αδημονούν οι σκέψεις να σε αγγίξουν.

Κάθε συναίσθημα πυρπολείται

στον άλικο πόθο των χειλιών μας.

Εραστές της ηδονής, σε μία πάλη που τα σώματα εξατμίζουν τις κραυγές μας.

Σε θέλω...

Τα χέρια άγαρμπα αιχμαλωτίζουν τις πιο βαθιές επιθυμίες.

Παρασυρθήκαμε στα ροδοπέταλα της νύχτας, μα το ξημέρωμα σε βρίσκει απούσα.

Η μυρωδιά σου ακόμα καίει στα πεσμένα σεντόνια.

Χρήστος Παναγιωτόπουλος 🌹