Δύο κόσμοι διαφορετικοί

Τυλίχτηκε γεμάτη απόγνωση γύρω απ’ το λαιμό του.

-Μη φύγεις, ψέλλισε. Μη μ’ αφήσεις.

Εκείνος, έλυσε με δυσκολία το δεσμό που κυριολεκτικά τον έσφιγγε.

-Νομίζω ήμουνα σαφής. Δε σε θέλω. Δε μου κάνεις πια.

Και σπρώχνοντάς την ελαφρά, γύρισε την πλάτη και απομακρύνθηκε.

-θα σε καταραστώ! Φώναξε η Ήβη δυνατά. Θα μαρτυρήσεις που με άφησες, συμπλήρωσε.

Δεν πάνε έξι μήνες που η γνωριμία τους σ’ ένα μπαράκι των Εξαρχείων έδειχνε πως μιλούσαμε για μεγάλο έρωτα.

Αυτός, ένας σχετικά νέος ,κοντά στα σαράντα του, με ήδη αναγνωρίσιμο πρόσωπο, λόγω των επιτυχιών του σαν δικηγόρος στις Δικαστικές αίθουσες.

Εκείνη, μια όμορφη και μοντέρνα νέα λίγο κάτω από τα τριάντα, γεμάτη ιδέες και πινελιές στους καμβάδες της. Ήταν στην αρχή μιας αξιόλογης καριέρας, με τις πρώτες κριτικές και πωλήσεις να δείχνουν κατακόρυφη αύξηση στο καλλιτεχνικό της προφίλ.

Με τις πρώτες ματιές και δυό ποτά, η ιστορία πήρε φωτιά. Φωτιά ερωτική. Από το πρώτο κιόλας βράδυ, έγιναν αχώριστοι. Ένα σώμα, μία ανάσα. Αν τους κοιτούσες την ώρα που χωρίζονταν έξω από το Δικαστικό Μέγαρο, ένιωθες αυτόν τον καυτό αέρα της μοναδικότητας του δεσμού τους. Του αδιάσπαστου δεσμού που όσο απομακρύνονταν, τόσο πιο έντονος γινόταν.

Σε τρεις εβδομάδες, αποφάσισαν να ενώσουν τα δεσμά τους με ένα σύμφωνο συμβίωσης, που αν πήγαινε καλά, σε λίγους μήνες θα κατέληγε σε γάμο.

Ο Αντρέας, πάντα με την έλξη που ένιωθε για την Ήβη, βρισκόταν πλάι της, όσο επέτρεπε η δουλειά του. Πολλές φορές, την καμάρωνε καθώς κρατούσε τα πινέλα της και έδινε ζωή στους άψυχους καμβάδες. Άλλες φορές, την παρατηρούσε καθώς με το μολύβι της δημιουργούσε σκίτσα μες στη φαντασία της και τ’ αποτύπωνε στο χαρτί.

Αυτή, πάλι, χαιρόταν όταν τον άκουγε να κάνει πρόβα τους δικανικούς του λόγους και μόλις τελείωνε, τον αγκάλιαζε σφιχτά γεμάτη πόθο και τρυφερότητα.

Τώρα, όμως; Τι άσχημη κατάληξη είχε αυτός ο τόσο δυνατός, παθιασμένος και εκρηκτικός έρωτας; Γιατί αυτά τα δυο κορμιά που αφηνιασμένα αναζητούσαν το ένα το άλλο, στέκονταν τόσο απόμακρα ;

Ο Αντρέας, είχε κερδίσει ένα δικαστήριο με έξυπνα δικολαβικά τεχνάσματα. Μια δίκη, που του απέφερε αρκετά χρήματα. Η πελάτισσά του, τον προσκάλεσε σε δείπνο για να τον ευχαριστήσει που κατάφερε να πάρει μεγάλη διατροφή από τον πλούσιο πρώην σύζυγό της. Το δείπνο ήταν στο σπίτι της. Εκεί, μέσα στην ευχάριστη ατμόσφαιρα, εξελίχθηκε μια πράξη, που αν ήταν νηφάλιος ο δικηγόρος, ίσως να την απέφευγε. Μια πράξη, που θα του έκανε τη ζωή μαρτύριο μετά από τρεις εβδομάδες, όταν η Σύνθια θα του ανακοίνωνε τηλεφωνικά πως έχει καθυστέρηση και περιμένει το παιδί του.

Ήταν η πρώτη φορά, που ο ίδιος έχασε την ψυχραιμία του. Δυστυχώς μπροστά στο τηλεφώνημα βρισκόταν και Ήβη. Ξαφνιάστηκε όταν ένιωσε πως είχε συμβεί κάτι πολύ σημαντικό και όχι ευχάριστο. Προσπάθησε να τον ηρεμήσει. Και τότε εκείνος, ξέσπασε κτυπώντας την δυνατά στο μάγουλο. Η ίδια, δε μπορούσε να πιστέψει πως αυτός, ο μεγάλος της έρωτας της φέρθηκε τόσο βίαια. Παρόλα αυτά, πάλι τον πλησίασε και τον ρώτησε με επιφύλαξη, αν μπορεί να βοηθήσει σε κάτι. Αυτός, την κοίταξε με βλοσυρή και απελπισμένη ματιά, πήρε το μπουφάν του και έφυγε από το σπίτι κτυπώντας δυνατά την πόρτα.

Πέρασαν τουλάχιστον δύο ημέρες, μέχρι να μάθει νέα του. Το τηλέφωνο την καλούσε να συναντηθούν στο πάρκο, λίγο πιο πέρα από την κοινή τους ζωή. Η Ήβη, γεμάτη αγωνία και προσμονή έφτασε πρώτη στη συνάντηση. Ο Αντρέας, μετά από λίγο. Πριν να πει οτιδήποτε, εκείνος την κοίταξε με βλέμμα γεμάτο απόγνωση και της ζήτησε να μην τον ξαναενοχλήσει.

-Γιατί; Γιατί; Τον ρώτησε επίμονα αρκετές φορές. Τι συνέβη και άλλαξες τόσο ξαφνικά;

-Δε θάλω να με ξανασυναντήσεις, της είπε κοφτά και προσπάθησε να απομακρυνθεί. Εκείνη, τυλίχτηκε γεμάτη απόγνωση γύρω απ’ το λαιμό του.

-Μη φύγεις, ψέλλισε. Μη μ’ αφήσεις.

Εκείνος, έλυσε με δυσκολία το δεσμό που κυριολεκτικά τον έσφιγγε.

-Νομίζω ήμουνα σαφής. Δε σε θέλω. Δε μου κάνεις πια.

Και σπρώχνοντάς την ελαφρά, γύρισε την πλάτη και απομακρύνθηκε.

-θα σε καταραστώ! Φώναξε η Ήβη δυνατά. Θα μαρτυρήσεις που με άφησες, συμπλήρωσε.

-Ήδη μαρτυράω, ψιθύρισε εκείνος, καθώς απομακρυνόταν. Ήδη μαρτυράω.

( Ο Αντρέας, αναγκάστηκε να λύσει το Σύμφωνο Συμβίωσης με την Ήβη, καθώς η Σύνθια τον απειλούσε ότι θα κάνει γνωστή την εγκυμοσύνη της στον κύκλο του, οπότε και θα έχανε τη δουλειά του, μιας και μπλέχτηκε με πελάτισσα. Έτσι, για να μη χάσει την καριέρα του, αποφάσισε να δώσει τέλος σ’ έναν μεγάλο έρωτα.

Η Ήβη, παρά τις απειλές της να τον καταραστεί, συνέχισε την καλλιτεχνική της πορεία με περίσσιο πάθος. Έγινε διάσημη και οι πίνακές της πωλούνταν σε δημοπρασίες.

Μετά από περίπου οκτώ χρόνια ,ένας πίνακάς της με τίτλο «Δυο κόσμοι διαφορετικοί», κοσμούσε την αίθουσα αναμονής του Δικηγορικού του γραφείου).

                                                                                                                   Κ.Γ.Κ.       

Κωνσταντίνος Καραμπερόπουλος 🍁