Δάκρυ λύπης η χαράς;

Δάκρυ.....λύπης ή χαράς....

Δάκρυ ,το ξεχείλισμα της ψυχής,

σαν τα συναισθήματα κοχλάζουν.

Δακτυλίδια ατμών ξετυλίγονται,

κύκλους γράφουν και αιωρούνται.

Της ψυχής οι ατμοί υγροποιούνται,

και ψάχνουν δίοδο να δραπετεύσουν.

Σταγόνες ωσάν βροχή πλημμυρίζουν,

και ρέουν ακατάπαυστα,

και φτάνουν στων ματιών την άκρη.

Κόμπος γίνεται μα καθώς το μέσα κοχλάζει,

ρέει ασταμάτητα και το δάκρυ στάζει.

Αλμύρα έχει η γεύση του σαν από λύπη βγαίνει,

να το κρατήσει η ψυχή ποτέ δεν καταφέρνει.

Θαρρείς ποτάμι που ξεχειλά και όλα τα παρασέρνει,μέσα απ’ της ψυχής τα τρίσβαθα ,τ’ ανείπωτα τα πλένει...

Είναι και μιά άλλη όψη πούχει το δάκρυ,

σαν η ψυχή φτεροκοπά και θέλει να πετάξει,

από τα στήθεια βγαίνει χαρά και θέλει να φωνάξει...

Δάκρυ ,το ξεχείλισμα της ψυχής,

σαν τα συναισθήματα από χαρά ουρλιάζουν,

δάκρυα χαράς ξεχύνονται,

τον δρόμο της ευτυχίας χαράζουν.

Μάτια που κλαίνε από χαρά,

λάμπουν σαν ηλιαχτίδα,

χαράς μηνύματα,μηνύματα ελπίδας.

Μάτια που δακρύζουνε,

και σαν ποτάμι στάζουν,

πλένουν τα μέσα της ψυχής,

και σαν κάθαρση μοιάζουν.

Αντρούλα Θεοκλή Νικηφόρου 🌹