Αστέρι γίνε κι ευχή

Πουλιά, που πέταξαν, ξανά τα λόγια.

Άδεια φωλιά και πάλι η αγκαλιά μου.

Ψεύτη σε λεν της ζωής τα ρολόγια.

Κλαίνε τα όνειρα στην κάμαρά μου.

Μου γράφεις, τάχα αγάπης ποιήματα

και με γλυκόλογα αποκοιμιέμαι.

Μ΄ αγάπες σκόρπιες, φιλιά κι αισθήματα,

ξυπνώ και κοιμάμαι και ξεγελιέμαι.

Τα ψεύτικα τα σ΄ αγαπώ πιστεύω.

Μα φεύγεις κι έρχεσαι και όλο φεύγεις.

Κι ενώ πιστά, σαν Θεό σε λατρεύω,

την μια μ΄ αγαπάς και δυο μ΄ αποφεύγεις.

Έλα και μείνε, για πάντα κοντά μου.

Αστέρι γίνε κι ευχή στ΄ όνειρά μου.

Θεοφανώ Πασχ. Θεοχάρη