Εύθραυστη… Σπας! Ναι! Αλλά πριν ακουμπήσεις το έδαφος… Νιώθεις! Η ψυχή σου είναι σαν κλαράκι. Αλλά στα βάθη της είναι σαν τον ωκεανό. Τρέμει! Ναι! Αλλά δεν την κρύβεις. Την εκθέτεις. Μέσα της χωράνε μόνο όσα αντέχουν στα χάδια. Η αγάπη, η αλήθεια, η ευγνωμοσύνη… Σπας! Ναι! Μα δε σε νοιάζει! Γιατί ξέρεις ότι το Φως περνάει πιο εύκολα από τα σπασμένα κομμάτια… Είσαι εύθραυστη! Ναι! Ε και; Πώς σε ήθελαν; Άθικτη; Κενή; Άκαμπτη; Δήθεν δυνατή; Θωρακισμένη με ψέματα; Με τον εγωισμό