Ένα κορμί ζητάει το δικό σου.  Κάτι μάτια,  ψάχνουν το χαμόγελο σου.  Μια αλήθεια γυρεύει την δική σου να βρει.  Και ένα στόμα,  διψάει...

Ειρήνη μάνα των λαών και του Πολιτισμού Μητέρα. Εσύ που δείχνεις την ανάγκη να γελώ, ναι, να γελώ στον ήλιο και το κορμί μου να λυγάει...

Ένα ταξίδι άρχισε στης μνήμης την ανάγκη, για πηγαιμό σ’ ορίζοντες, χτισμένο παρελθόν, φτάνει κι’ έρχεται ξανά στην άκρη του μυαλού μου,...

Πως να χτυπήσουν οι καμπάνες γιορτινά, πως την Πεντηκοστή να ψάλλουν στη Βλαχέρνα, όταν χτυπούνε τα κανόνια δυνατά κι’ όταν γεμίζουνε τα...

Εκεί έγινε το φονικό. Στης εκκλησιάς το σκαλοπάτι, σ’ ένα χωριό πριν την Υπάτη καραδοκούσε το κακό. Η ζήλεια όπλισε το χέρι, γιατί η...

Σου δίνει ευχή η μάνα, αλλά προσεύχεται για σένα. Εύχεσαι να πετύχεις σ’ ότι κάνεις. Αν όμως προσεύχεσαι γι’ αυτό, "τρέχει" στη...

Πίνακας της εικαστικού Ίνα Μελίδου 🌹 “ΑΝΩΧΩΡΙ – ΚΑΤΩΧΩΡΙ, ΠΩΣ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙ”   ΠΡΑΞΗ  ΠΡΩΤΗ ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ ( Ένα  δωμάτιο ...

Μάνα, αγάπης μοναξιά, ελπίδα και ζωή μας. Το μάνα το εξ’ Ουρανού που νοιάζεται τον κόσμο. Μητέρα μας, πως έφερες στη Γης όλα τα δώρα,...

Σμύρνη 1920 Τα ελληνικά στρατεύματα φτάνουν και εγκαθίστανται στην περιοχή, δημιουργώντας προγεφυρώματα, για να προχωρήσουν ενδότερα και...

Το βροχερό απόγευμα δεν έδινε ελπίδες για μια ηλιόλουστη επόμενη ημέρα. Η στιγμή που η βροχή δυνάμωνε κι’ έγινε καταιγίδα, ήταν η πλέον...

Δίνω ροή, κτυπώ ρυθμικά, είμαι το κέντρο που η ζωή ξεκινά. Στέκω γερά, πάντα ψηλά, νιώθω...

-Στο χωριό γιατί γύρισες; -Για να βρω τις ρίζες μου. -Και τις βρήκες; -Ναι! Διακόσιες ρίζες ελιές. -Αυτό εννοούσες; -Όχι. Βρήκα τι με...

ΠΑΡΑ(ΔΙΑ)ΛΟΓΟΣ 1ος -Ποιο δόντι σε πονά; -Αυτό που βγήκε! -Μα, αυτό έπρεπε να βγει. -Ο αποχωρισμός, αυτός πονά. -Δεν σε ταλαιπωρούσε; Δε...

Ο Αντώνης, καλό παιδί και ορεξάτο για μάθηση, ζούσε στην επαρχιακή πόλη της Αγριάς, επίνειο του Βόλου, μόλις 6 χιλιόμετρα από την πόλη....

ΑΥΡΑ ΚΑΥΤΗ, ΒΛΕΜΜΑ ΜΥΣΤΥΡΙΩΔΕΣ ΑΝΑΣΑ ΚΟΦΤΗ, ΙΔΡΩΤΑΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ. 🥀 🌹 🥀 ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ. ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗ...

Δε ζήτησα τίποτ’ άλλο, εξόν μια θέση. Ένα κάθισμα απλό και λιτό. Κάτι, που σαν ανοίγω τα μάτια μου από κει, να κοιτώ, ν’ αγναντεύω τη...

Λαύρα, φωτιά τ’ ανέμου που περνάει• σώματα άγια, χρυσά, στου ήλιου τη θωριά. Στιγμές γεμάτες ποίηση, σκέψεις μέσα στη λήθη, του κόσμου ...

Άγριο βοτάνι του ματιού, ξέπλυμα στην αγάπη, της ομορφιάς που βάφτηκε με αίμα της καρδιάς,  στον πόλεμο που αλυχτά σκυλί μέσ’ απ’ το...

Ανήμπορος βάδιζε στο λιθόστρωτο. Είχε μόλις γυρίσει από το κουραστικό ταξίδι μέχρι την Ελευσίνα. Ο Δημόδοκος, δεν ήταν πλούσιος Αθηναίος....

Κύμα  ενάντιο  στις  προσμονές  της  λήθης. " Ενθυμού, ενθυμού,…"   Πώς  άλωσες  την  ψυχή  μου  κύμα  μακρόπνοον  και ...