Χρόνια πολλά ΛΟΓΩ ΤΙΜΗΣ!!!! 🌹

Υπάρχουν άνθρωποι που ‘χουν ατσάλινο βλέμμα και η ψυχή τους ματώνει κάθε μέρα κρυφά, με τα δάκρυα να χαρακώνουν το πρόσωπο.

Είναι εκείνοι που θα χτυπήσουν την γροθιά στο τραπέζι και θα δηλώσουν ‘’εμείς θα πάμε κόντρα στο ρεύμα, όσο κι αν αρέσκονται να μας γονατίσουν!

Ποιος είναι μαζί μου;’’

Μετά από άγρυπνες νύχτες τσαλακώνοντας το Εγώ και πάμε στο Εμείς, αυτοί οι λίγοι, οι σπάνιοι άνθρωποι, είναι έτοιμοι για το άλμα στο κενό.

Γιατί στο φινάλε, πόσο δίχτυ ασφαλείας ακόμη να καταναλωθεί για να κρύψουμε τα όνειρά μας; 

Τι αξίζει η ζωή που χάνεται σε μιας πνοής αγκάλιασμα, αν δεν βουτήξεις από ψηλά

-Ναι!

από εκεί που φοβάσαι..- και να νιώσεις το ρίγος της παράδοσης στην δημιουργία, πέρα απ’ τις νόρμες, να νιώσεις ζωντανός επιτέλους!

Χαμογελώ στην ανατολή τώρα, σκεπτόμενη την ακόλουθη σκηνή.

Το ‘χετε παρατηρήσει σε ομήγυρη, όταν κάποιος αναφέρει οτιδήποτε με ελπίδα και όραμα, οι υπόλοιποι να τον κοιτούν λες και είναι σε παραλήρημα βαρύ;

Σ’ αυτή την σελίδα του βιβλίου της ζωής είμαστε Εύα μου, εσύ μπροστάρισσα κι εμείς συνοδοιπόροι, να ονειρευόμαστε για την Τέχνη στο Φως, κι οι άλλοι να κρύβονται στις σκιές ως τους αρμόζει.

Καλή συμπόρευση στο Λόγω Τιμής, να ανθίζει για πολλά χρόνια ακόμη!

Στέλλα Σωτήρκου 🌹