Χαρακιές

Εγώ ήμουν το μολύβι

που συμπλήρωνε τα κενά μας.

Εσύ το σβηστηράκι

που διόρθωνε τα λάθη.

Έγραφα για να διαβάζεις.

Να βλέπεις μέσα μου.

Μα δεν καταλάβαινες.

Έσβηνες τις επιθυμίες μου.

Μεγάλωνε το κενό.

Και το χαρτί μουντό.

Δεν ασπρίζει πια.

Έχουν μείνει χαρακιές.

Συνεχίζω να γράφω, χωρίς σκοπό.

Γεμίζω λάθη, μουτζουρώνω.

Ξαναρχίζω σαν σε λευκό χαρτί.

Διορθώνω. Μάταια.

Είμαι μισή.

Νίκη Μαντζαβίνου 🌹