Μου χάρισαν τον κόσμο όλο 🌹

Έτσι όπως σε κοιτώ

και δεν είναι πιστευτό,

με του φεγγαριού το φως

να πέφτει πάνω σου,

χαϊδεύοντάς σου τα μαλλιά

και μυρίζοντας τ’ άρωμά σου,

από μέσα μου τον Θεό ευχαριστώ

για το δώρο της ζωής αυτό.

Νιώθω σαν να μου χάρισαν τον κόσμο όλο...

Από την πληγή δε στάζει πια αίμα άλλο.

Δύο ποτήρια τσουγκρίζουν στην υγειά του έρωτα...

Η τέως αταξίδευτη ψυχή μου στα πέρατα.

Τριγύρω μου ανθίζουνε κάθε λογής λουλούδια...

Δεν ακούω μοιρολόγια, μόνο χαράς τραγούδια.

Έτσι όπως σε κρατώ

και δεν είναι πιστευτό,

τώρα που ξημέρωσε

κι ακόμα δεν έφυγες,

ψιθυρίζοντάς σου στο αφτί

όνειρα και λόγια αγάπης,

από μέσα μου τον Θεό ευγνωμονώ

που σ’ έφερε κοντά μου, εδώ.

Κι είναι όμορφα, μαγικά, μοναδικά...

Είναι σαν την καλύτερη ζωγραφιά.

Είναι σαν το άρωμα της βιολέτας.

Είναι σαν το πιο απαλό ύφασμα.

Είναι σαν κελάηδημα πουλιών.

Είναι σαν παλιό καλό κρασί.

Κι είναι όμορφα, μαγικά, μοναδικά...

Είναι σαν την πιο ζεστή αγκαλιά

κι ένα ποίημα που γράφεται καθημερινά.

*Και μελοποιημένο στο YouTube: https://youtu.be/Od3KL-ED5C0?is=e053YsyDHe176Qs1

Γιώργος Τσιβελέκος 🪽