Φτερουγίσματα

Βιάστηκες πολύ, ανθέ της πρόωρης άνοιξης!

Σκόρπισες χρώματα και αρώματα πριν δυναμώσουν οι ρίζες σου.

Δίχως δύναμη για τα φτερουγίσματα

της νιότης!

Έλυσες τις πλεξούδες σου με τα πρώτα πεταρίσματα στο στήθος σου.

Δρόμοι και πλατείες στολίστηκαν

απ' το χρυσαφί των μαλλιών σου!

Κολακεύτηκες απ' του ήλιου τα

χαμόγελα, απ' τους πόθους που γεννούσε η νεανική σου αύρα.

Άγουρη η σκέψη σου ακόμα.

Δεν γνώριζες τι σημαίνει "προορισμός".

Η πανσέληνος νίκησε τον ήλιο,

με τα μυστικά που σου ψιθύρισε.

Περπάτησες στα μονοπάτια της,

ευφορία γέμισε η ψυχή σου!

"Όνειρο" βάφτισες τις επιθυμίες σου,

νόμιζες πως όλα ήταν επιτυχία,

ένιωθες ξεχωριστή.

Δεν κατάλαβες πότε ήρθαν οι νύχτες οι ασέληνες.

Πότε στήθηκαν τα οδοφράγματα

στη νιότη σου, πότε σκόνταψε το όνειρο.

Μόνο τα πικρά δάκρυα σκούπιζες, να κρατήσεις τα μάτια σου καθαρά,

κανείς μην καταλάβει την θλίψη που

μέσα έκρυβαν.

Μην λυπάσαι. Μην λυγίζεις. Νιότη δίχως λάθη είναι έθνος χωρίς ιστορία! Από τα λάθη μαθαίνουμε! Ωριμάζουμε ! Γεμίζουμε!

Ανοίγονται πολλοί δρόμοι μπροστά σου.

Εσύ θα διαλέξεις σε ποιον θα βγάλεις

βόλτα την ψυχή σου.

Με τα μαλλιά λιτά όμως, ελεύθερα

να ανεμίζουν, και το χρυσαφί τους

να λούζεται στο φως του ηλίου!

Βαγγέλης Γιάννος ☔️