"Τα τρία Ντίνγκο και το μυστήριο του οπλίτη φάντασμα"

Τα τρία κορίτσια είχαν μόλις φτάσει στον τερματικό σταθμό ΚΤΕΛ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ υπεραστικών λεωφορείων, ένα επιβλητικό κτίριο σε σχήμα ενός τεράστιου θόλου, το οποίο ήταν γεμάτο με κόσμο που πηγαινοέρχονταν προς διάφορες κατευθύνσεις. Κατευθύνθηκαν προς τον γκισέ των εισιτηρίων προσπερνώντας τα διαφορά καταστήματα που υπήρχαν εντός του κτιρίου και προσέφεραν στους επισκέπτες μια ποικιλία προϊόντων όπως καφέ, νερό, χυμούς, αναψυκτικά, σάντουιτς, γλυκά και κάθε λογής αναμνηστικά και μικροπράγματα. Τα κορίτσια έκοψαν τα εισιτήρια τους για το λεωφορείο που θα τους πήγαινε στην Ολυμπιάδα της Χαλκιδικής και επειδή το λεωφορείο θα αναχωρούσε σε μια ώρα, κάθισαν σε ένα μικρό καφέ εντός του κτιρίου παρήγγειλαν η καθεμία από μια παραδοσιακή ελληνική μπουγάτσα, που γίνεται με λεπτή ζύμη η οποία γεμίζεται με γλυκιά κρέμα και πασπαλίζεται με άχνη ζάχαρη καθώς και τρεις χυμούς. Τα απόλαυσαν παρακολουθώντας τον κόσμο να πηγαινοέρχεται κουβαλώντας ογκώδεις αποσκευές και τα λεωφορεία να αναχωρούν προς διάφορες κατευθύνσεις.

«Περίεργο», αναρωτήθηκε η Κριστιάνα καθώς κοίταζε έναν ψηλό μελαχρινό άντρα με μπλε κοντομάνικο πουκάμισο, μαύρο κοντό σορτσάκι και μπλε αθλητικά παπούτσια ο οποίος είχε όλο το δεξί του χέρι στο γύψο μέχρι το ύψος του ώμου του, περασμένο σε ένα νάρθηκα.

«Τι το περίεργο είδες Κριστιάνα», ρώτησε η Κορίνα, η οποία ακολούθησε το βλέμμα της Κριστιάνας και είδε τον μελαχρινό άντρα να πλησιάζει από πίσω ένα ζευγάρι ηλικιωμένων Γερμανών τουριστών και τις αφύλακτες βαλίτσες τους. Ο ηλικιωμένος άντρας φορούσε ένα άσπρο μπλουζάκι, ένα άσπρο λινό παντελόνι και άσπρα αθλητικά παπούτσια και η ηλικιωμένη γυναίκα φορούσε ένα πράσινο καλοκαιρινό φόρεμα διακοσμημένο με λουλούδια και καφέ σανδάλια.

«Ή εγώ δεν βλέπω καλά», αναφώνησε η Τζένιφερ που άρχισε να παρατηρεί με ενδιαφέρον τον ψηλό άντρα, «ή αυτός έχει τρία χέρια!»

Κάτω από την επιτήρηση των τριών Ντίνγκο, ο μελαχρινός άντρας εκμεταλλευόμενος, το ότι το ηλικιωμένο ζευγάρι ασχολούνταν με τα κινητά του τηλέφωνα και είχαν γυρισμένες τις πλάτες τους στις βαλίτσες τους, πλησίασε αθέατος σαν ένα αρπακτικό. Κάτω από την κάλυψη του γύψινου ομοιώματος χεριού, χρησιμοποίησε το κανονικό δεξί του χέρι, άνοιξε το φερμουάρ της βαλίτσας και άρχισε να αφαιρεί το δερμάτινο ροζ πορτοφόλι της γυναίκας.

«Σταμάτα», φώναξε η Κορίνα η οποία πετάχτηκε από την καρέκλα της με την ζωτικότητα μιας λεοπάρδαλης και άρχισε να τρέχει προς τον άντρα.

Η Κριστιάνα και η Τζένιφερ την ακολούθησαν με καθυστέρηση λίγων δευτερολέπτων. Από την κραυγή της Κορίνας γύρισε το ζευγάρι και είδαν τον άντρα να έχει αφαιρέσει σχεδόν το πορτοφόλι της γυναίκας. Ο κλέφτης βλέποντας πως το παιχνίδι είχε χαθεί άφησε το πορτοφόλι και άρχισε να τρέχει. Η Κορίνα άρχισε να τον κυνηγάει προσπαθώντας να μην πέσει πάνω στους ανυποψίαστους διαβάτες που βρίσκονταν στο πολυσύχναστο κτίριο. Ο κλέφτης βλέποντας την Κορίνα να τον καταδιώκει αφαίρεσε το γύψινο ψεύτικο χέρι και το πέταξε πάνω στο πρόσωπο της Κορίνας, η οποία έχασε για μερικά δευτερόλεπτα την ορατότητα της, έπεσε πάνω σε έναν μεταλλικό κάδο απορριμμάτων και βρέθηκε φαρδιά πλατιά στα γκρι πλακάκια του εδάφους. Το τελευταίο πράγμα που είδε ήταν τον κλέφτη να βγαίνει τρέχοντας από μια από τις πλαϊνές εισόδους του κτιρίου λες και τον κυνηγούσε ένα σμήνος από σφήκες. Σηκώθηκε από το έδαφος, άρπαξε το τρόπαιο της καταδίωξης της, το σπασμένο γύψινο ομοίωμα χεριού και κατευθύνθηκε προς την Κριστιάνα και την Τζένιφερ που μιλούσαν με το ηλικιωμένο χαμογελαστό ζευγάρι.

«Να η σωτήρας μας», είπε ο ηλιοκαμένος ψηλός ξανθός άντρας και έσφιξε το χέρι της Κορίνας με θέρμη

«Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ», είπε η καστανόξανθη ψηλή γυναίκα και αγκάλιασε την Κορίνα φιλώντας την και στα δύο της μάγουλα. «Μέσα στο πορτοφόλι μου είχαμε όλα τα χρήματα των διακοπών μας, έτσι και τα χάναμε αντίο διακοπές. »

«Τίποτα», είπε η Κορίνα αμήχανη που είχε γίνει κατακόκκινη σαν παπαρούνα. «Έκανα ότι θα έκανε η κάθε μία στην θέση μου.»

«Κορίνα η μετριόφρων», πετάχτηκε η Τζένιφερ χαμογελώντας.

«Η Κορίνα κάνει το καλό για το καλό», πρόσθεσε η Κριστιάνα.

Αφού το ηλικιωμένο ζευγάρι ευχαρίστησε ξανά τα τρία κορίτσια, τους ευχήθηκε να περάσουν καλά στις διακοπές τους και τους αποχαιρέτησε.

«Καλά ξεκίνησαν οι διακοπές μας», μονολόγησε η Κορίνα που ακόμα κρατούσε στο αριστερό της χέρι, το σπασμένο γύψινο ομοίωμα χεριού.

Απόσπασμα από το βιβλίο μου ««Τα τρια Ντίνγκο και το μυστήριο του οπλίτη φάντασμα»» των εκδόσεων Κέφαλος.

Παλαιστής Γεώργιος 💯