Φλόγα Πυρωμένη...

Το ξύλο αντιστέκεται στη πυρωμένη φλόγα.

Η αντάρα της, δίνει γαλήνη

στην ανθρώπινη οντότητα.

Το νου ελευθερώνει τις μνήμες...

Δεν υπάρχουν πίσω-γυρίσματα

στη πύρινη λάβα.

Στις γκρι στάχτες 

αντανακλά η σιωπή μου.

Η καύση του κούτσουρου

εξαγνίζει ό,τι δεν είπα ποτέ.

Η ψυχή μου ξεγυμνώνεται

δίχως βάρη...

Τα λάθη μου, λιώνουν σαν

σίδερο πυρακτωμένο.

Κάθε φλόγα χαράζει

μια νέα εκδοχή.

Αιτούμαι οι στάχτες

να γίνουν ανάμνηση.

Εύα Αλιβιζάτου 🌹

Συγγραφέας