Το τραγούδι του απελπισμένου αηδονιού

Πως σέρνεις τη ζωή,

σωριασμένη στο χώμα,

λιπόσαρκο χέρι άγριου πολέμου.

Τι γη φρίκης με διαμελισμένα κορμιά

στην άλικη κολυμβήθρα τής Βηθεσδά.

Ω αποτεφρωμένη σοδειά

Κι εσύ απελπισμένο αηδονάκι

κάτω απ' τα συντρίμμια

αφήνεσαι στη θλιβερή ωδή

με χαμηλή φωνή

όσο η φύση θρηνεί :

"Μαιτρέσσα τυραννία

των αδίστακτων νυχτών

που έμπηγες την κοπίδα

στην αιμόφυρτη πληγή .

Ω βραδεία πορεία

πάνω στο δέρμα μου

το φύμα λίμαρες

στο μαγαρισμένο κρέας.

Πορφυρό λυκόφως

των ανυπότακτων σιωπών

γιατί φλέγετε τα όνειρά μου; "

© ANASTASIA NEROLI

MARZO'22/MAGGIO '24/MAGGIO' 25

Μετάφραση στην ιταλική γλώσσα

ΙL CANTO DELL' USIGNOLO DISPERATO

Μa come trascini la vita,

accasciat' a terra,

mano scarno di guerra feroce.

Che terra di orrore con corpi smembrati

nella fonte scarlatta di Vitesda.

Oh raccolto cremato

E tu, disperato usignolo

sotto le macerie

ti lasci all'ode triste

con voce bassa

mentre la natura piange:

"Metressa tirannia

delle notti spietate

che trafiggevi con lo scalpello

nella ferita sanguinante

Oh marcia lenta sulla mia pelle

colta a limare il male

sulla carne putrefatta.

Crepuscolo ardente

dei renitenti silenzi

perché bruciate i sogni miei? "

© ANASTASIA NEROLI

MARZO '22/MAGGIO' 24/MAGGIO '25