Εκείνα τα μάτια τα μελιά...

Στην απέραντη μοναξιά μου

οι σιωπές γίναν καταιγίδες...

Αστραπές που

καιν ' τα σωθικά μου.

"Κείνα τα μάτια τα μελιά ...

πλάνεψαν τον νου μου,την καρδιά

με ανείπωτα του έρωτα...

όνειρα και αισθήματα

άδολη της καρδιάς αγάπη

άγια μου μεταλαβιά.

Ω !!!!

Πόσο τον αγάπησα  Θ ε  μου;

αχ,

ας γινότανε.... ας γινότανε...

να του το σιγοψυθίριζα....

στ ' αυτί του τρυφερά ... 

Να του ' παιρνα γλυκό φιλί κλεφτά...

Να του ορκιζόμουνα...

αιώνιο "Το θα Σ ' Αγαπώ "

Να μη με σφάζουν πικροί καημοί...

πόθοι... λογισμοί....

αχ, 

 Ας  μπορούσα ... να ξαναδώ ...

"κείνα τα μάτια τα μελιά...'

ακόμα μια φορά

μες το βαθύ τους βλέμμα,

το σμαραγδί ....

να χαθεί η ψυχή μου  ....

κι

ας σβήσει ο ήλιος

απ ' τη ζωή.

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹