"Το στήθος ίριδες πετά"

Ο ουρανός μουντός εκεί πάνω

Πανταχού τα νέφη σπέρνουν βροχή

Πιάνει άγρια μπόρα, τα χάνω

Ρούπι δεν σαλεύω από εκεί.

Πυκνώνει η βροχή,με ορμή αγριεύει

Μα ριζώνω σαν άγαλμα εδώ

Στη γη σαν κουμπιά στάλες

στέλνει

Το παλικάρι μου εδώ καρτερώ..

Τον αγαπώ με λαχτάρας τρέλα.

Καβγαδάκι μας είχε η εποχή,

Ζω με την αίσθηση μιας γυναίκας

Όρθια μένω, κύκνος χορευτής.

Γράφουν ένα όνομα οι στάλες

Τ' όνομα σου όλο λαύρα και

δροσιά

Που ξεπλένουν λάθη και καβγάδες

Τύψεις ροβολούν στην ξεχασιά.

Σαν προσδοκώ στωικά ακόμα

Να τ' αγόρι μου στις ομορφιές

Και η φύση παίρνει γιορτής χρώμα

Οι ψιχάλες γίναν χορευτές

Καλώς ήρθες ήλιε μου και ταίρι

Πετάς τη συννεφιά απ' την καρδιά

Κι' αν η αγάπη πονάει, αντέχει,

Ντέρτι μου εσύ και γιατρειά.

Έφτασες, η φύση χορό παίρνει,

Κουβαλάς γέλιο παντού και ξαστεριά

Σ' αγκάλη με σφίγγεις, ήλιους μου σπέρνεις

Και το στήθος μου ίριδες πετά.

Λευτέρης Σιώμος 🌹