Το λευκό φουστάνι

Η νύχτα δειλά δειλά το φουρό της διπλώνει

και ότι τούλι έχει αφήσει μες στα σύννεφα το κρύβει.

Ότι τώρα τελειώνει κάτι άλλο αρχίζει! είναι η μέρα που με κέφι τραγουδάει , με του ήλιου τις αχτίδες μιλάει,για το λευκό της φουστάνι..

Τα πουλιά στα κλαδιά ξυπνούν και θα πουν καλημέρα ..

Συντροφιά ανήσυχος ζητάει ο αέρας μια κουβέντα μαζί του να πεις να είναι όμορφη η Κυριακή.

Τα παπούτσια στο χέρι λες και κοντά σου είναι το καλοκαίρι στα βουνά τριγυρνάς πάλι κάποιος θα πει, τι κι αν έχει βροχή χιόνι κρύο βοριά , η χαρά είναι χαρά ,ένα χέρι απλώνω έλα,έλα κι εσύ στα μεγάλα στα ψηλά τα βουνά εκεί που ο Θεός έχει σκορπίσει τόση,τόση ομορφιά!.

Νίκη Σιγάλα 🌹