top of page

ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΩΝ ΥΑΔΩΝ


Πόσο δάκρυ και σπαραγμό,

οι Υάδες έχυσαν αυτόν τον καιρό.

Για τον αδελφό τους τον αγαπημένο,

που έφυγε απ´την ζωή αδικημένος !


Τα δάκρυα γίνανε βροχή ,

που ασταμάτητα έπεφταν

στην Γη !

Δεν πρόφθαναν οι ποταμοί να μαζεύουν ,

το έδαφος για κύηση να αρδεύουν !


Κορδέλες ασημένιες φάνταζαν ,

να τα πιάσω προσπάθησα ,

στην παλάμη να τα αιχμαλωτίσω,

με δάκρυα των νυμφών το είναι μου να δροσίσω !


Γλύστραγαν , στο έδαφος έπεφταν ,

τους δύο κόσμους ένωναν.

Να σταματήσουν παρακαλούσαμε.

Της Γης τον κόσμο σε πνιγμό οδηγούσανε .


Οι Υάδες για λίγο ξεχάστηκαν

τα δακρυά τους σταμάτησαν!

Τον ουράνιο θόλο σαν άστρα κοσμούν !

Ο φωτοδότης Ήλιος βασιλεύει παντού !


Υ.Γ Υάδες νύμφες που φέρνουν την βροχή !

Πλημμύρες έχουμε !


Ευαγγελία Μανωλάτου 🌹

Comments


bottom of page