Το αετίσιο δίδυμο....

Ατρόμητοι οι αετοί,

πετούν εις τους αιθέρες,

ποτέ δεν σκιάζονται,

από ύψη και αγέρες.

Δυό αετοί που συμμαχούν,

σαν δίδυμοι αντάμα,

τα δίκαια τα πιστεύω τους,

έχουνε κάνει τάμα.

Το δίκαιο κι η αλήθεια,

το ταιριαστό ζευγάρι,

κανείς δεν μπόρεσε,

μαζί τους να τα βάλει.

Δίκαιο και αλήθεια,

πάντα κοιτούν τον φάρο,

το δρόμο τούτης της ζωής,

που πρέπει για να πάρω.

Δυό μαχητές ατρόμητοι,

την ήττα δεν γνωρίζουν,

όσα κι αν ψέματα τους πούν,

πάντα θα καθορίζουν .

Τους αετούς δεν ξεπερνούν,

ποτέ τους τα γεράκια,

γιαυτό και ξεχωρίζουνε,

άνθρωποι κι ανθρωπάκια.

Σαν λάδι πεντακάθαρο,

θα βγαίνει η αλήθεια,

και με το δίκαιο μαζί,

πάνε από συνήθεια.

Η αλήθεια σαν βγεί στο φώς,

τρέχει με βιά το ψέμα,

ψάχνει κρυψώνα να κρυφτεί,

να μην γίνει το θέμα.

Το ψέμα το καταπατούν,

βάζουν στο περιθώριο,

στην πρόσκαιρη μας τη ζωή,

όλα έχουν ένα όριο.

Το αετίσιο δίδυμο,

πάντα θα ξεχωρίζει,

κάτω απ’ τις φτερούγες του,

το δίκαιο θα ορίζει.

Αντρούλα Θεοκλή Νικηφόρου 🪽