"Της νύκτας το σκοτάδι"

Της νύκτας το σκοτάδι....

Κι αν οι σκέψεις της νύκτας σε πνίγουν,

όπως το βαθύ σκοτάδι...

να θυμάσαι....

πώς μετά το σκοτάδι,

έρχεται μιά γλυκειά Ανατολή!

Κι αν το πυκνό σκοτάδι ,

σου θολώνει το μυαλό,

κλείσε τα μάτια και ταξίδεψε ,

σε παλιές όμορφες στιγμές....

Κι αν το σκοτάδι σου κόβει την ανάσα,

με σκέψεις βασανιστικές,

η αυγή θα φωτίσει το μυαλό ,

να τις ξεμπλέξει...

Κι αν το σκοτάδι σου πικραίνει τα χείλη,

το γλυκό χάραμα ,

θα τα δροσίσουν,

οι υγρές δροσοσταλίδες...

Κι αν στούς φόβους σου οργιάζει το σκοτάδι,

το φώς της αυγής θα τους φωτίσει,

θα τους τροχιοδρομήσει,

στη φωτεινή τροχιά ,

της δύναμης και τόλμης.

Κι αν το σκοτάδι σου πνίγει την ανάσα,

το δροσερό φθινοπωρινό αεράκι,

σαν θεραπευτής,

θα σου προσφέρει το πολύτιμο οξυγόνο.

Κι αν το σκοτάδι σε αφοπλίζει,

μιά άλλη μέρα,μιά άλλη εποχή,

με νέες προοπτικές,

νέες ελπίδες ,

ας φωλιάσουν μέσα στη ψυχή σου.

Άσε το φθινοπωρινό αεράκι,

να παρασύρει της ψυχής τα σκοτάδια,

σαν φύλλα να τα πάρει το ποτάμι,

και μιά νέα λάμψη να διεισδύσει,

στις σκοτεινές κρύπτες της ψυχής.

Αντρούλα Θεοκλή Νικηφόρου 🌹