Ταξιδεύω...
Ταξιδεύω συνεχώς μέσα σε
αυτήν την αόρατη,
πανάρχαια μηχανή,
την απαστράπτουσα και
συνεχώς ανανεούμενη
από εφευρέσεις, επιστημονικά επιτεύγματα
αλλά κι από αίματα διωγμούς, καταστροφές,
έρωτες και πένθη.
Μια ρόδα που βυθίζεται
στα ορυχεία τ' ουρανού
και στάζει πάνω μας σε κάθε
της γύρισμα όσα κομμάτια
του προλαβαίνει να αλέσει.
Κι εσύ Συρανό ντε Μπερζεράκ προπολεμικά σφράγισες
τον έρωτα με εκείνη την
αμίμητη σκηνή του
μπαλκονιού...
Νικόλας Ζαχαρόπουλος 🌹
Comments