Ταξίδι στην σιωπή

Ταξιδεύω πολύ καιρό

μέσα στην αιώνια σιωπή

Το αστρόπλοιο της ζωής μου

έχει καταντήσει πια

ένα ελπιδοκτόνο φέρετρο,

το κορμί μου μια ονειροδιώκτρια ειρκτή

Οι πόθοι μου απέμειναν

χωρίς δέρμα και χυμούς

Έχω αποχαιρετήσει τη γήινη Αλεξάνδρεια

εδώ και πολλά χρόνια

Το φως της αίγλης της προ πολλού έχει σβήσει

Τώρα η αιρετική ψυχή μου έχει πλέον χαθεί

Γυμνός μέσα στη διαστρική στολή μου

περιμένω άδικα την αναγέννηση μου

Στο στήθος μου ανοίγονται πληγές

και από μέσα τους βγαίνουν γλώσσες

μιας σιγής που με ταλανίζει αδιάκοπα

Η θέληση μου όμως είναι

ένα απαγορευμένο βιβλίο

που ποτέ δεν κάηκε

Θα συνεχίσω να ταξιδεύω

στα πέρατα του Σύμπαντος

μέχρι να συναντήσω τους φωτεινούς κόσμους που ονειρεύτηκα,

μέχρι ν' ανακαλύψω ένα αύριο

που δε θα μυρίζει σήψη,

μέχρι να εξισωθώ με τους επουράνιους θεούς,

μέχρι να καταργήσω κάθε φυσικό νόμο

που μ' έχει εγκλωβίσει

μέσα στα όρια του ανέφικτου

και του ανεκπλήρωτου,

μέχρι το όνομα μου να γίνει ένα

με την αιώνια νύχτα .

Χρήστος Ντικμπασάνης 🌹