Τα είπες με γυροβολιά

Σαν να ήσουν συννεφιά, νοτιάς και αύρα

Χαιρέτησες και πας σε μια γωνιά

Για κανέναν μας δεν έδωσες δεκάρα

Σφράγισες το στόμα σου με κλειδωνιά.

Σε προσκάλεσαν να πιάσεις κουβέντα

Σφραγισμένο είχες κάθε ήχο ψυχής

Παγωμένα λόγια χωρίς της εύνοιας ρέντα

Τα έκανες παγάκια μιας κρύας σιγής.

Εγέμισε η παρέα τα δωμάτια,

Αγκαλιές σφιχτές σωρό φιλιά

Σου ζωντάνεψαν,σου άστραψαν τα μάτια

Στην τρελή και αγαθή της νιότης συντροφιά.

Στο χορό λυγίζεις το φιδίσιο σώμα

Κούνημα και πόζες,νάζια σαν φωτιά

Κι' ό,τι δεν σου είπε το κλεισμένο στόμα

Τα είπες με γλώσσα γύροβολιάς .

Λευτέρης Σιώμος 🌹