Συνομωσία στην Τραπεζούντα 985μΧ

Ένα απόσπασμα από το βιβλίο μου

«Συνομωσία στην Τραπεζούντα 985 μ.X.»

«Εάν μη έλπηται ανέλπιστον, ουκ εξευρήσει.

–Αν δεν ελπίζεις το ανέλπιστο, δεν θα το βρεις.»

Ηράκλειτος, Ίων φιλόσοφος (544-484 π.Χ.)

Κωνσταντινούπολη, 31 Μαρτίου 985 μ.Χ

Στον Χρυσοτρίκλινο, την αυτοκρατορική αίθουσα του θρόνου, συνωστίζονταν ένα ετερόκλητο πλήθος, αυλικών με καφέ και κίτρινα ρούχα, ευγενών με ποδήρη ενδύματα από μετάξι, λινό, χρυσοκλωστές και στρατιωτικών διοικητών με τις αστραφτερές πανοπλίες τους. Όλοι θέλανε να δούνε την αρχόντισσα Αναστασία την κόρη του στρατηγού Λέων Μελισσηνού, Δουξ της Αντιόχειας. Την οποία σήμερα θα τιμούσε ο ίδιος ο αυτοκράτορας για το θάρρος και την ανδρεία της πριν από λίγους μήνες κατά την πολιορκία της Αντιοχείας από τους Άραβες.

«Άκουσα πως η αρχόντισσα Αναστασία μαζί με την αδελφική φίλη της, την αρχόντισσα Φωτεινή την κόρη του Δούκα Αλέξανδρου Θραξ, οπλισμένες μέχρι τα δόντια έφυγαν από την Αντιόχεια κατά την διάρκεια της πολιορκίας από ένα μυστικό πέρασμα. Μετά από ένα ταξίδι στα βουνά όπου εξόντωσαν μια συμμορία που λυμαίνονταν την περιοχή, εντόπισαν τα στρατεύματα της Αντιοχείας που είχαν αναχωρήσει για να συνδράμουν για την εκστρατεία του αυτοκράτορα στους Ρως. Οδήγησαν τα στρατεύματα εναντίον των Αράβων πολεμώντας στην πρώτη γραμμή σαν λυσσασμένες λέαινες προκαλώντας τρομακτικές απώλειες στον αντίπαλο στρατό, που οι αριθμοί του ήταν πάνω από εξήντα χιλιάδες.» Eίπε χαμηλόφωνα ο εύσωμος Δεκάπρωτος Ρουφίνος καθώς απευθύνονταν χαμηλόφωνα στην μικρή ομήγυρη του, ενώ στέκονταν δίπλα σε έναν από τους τεράστιους μαρμάρινους κίονες που στήριζαν τον τρούλο του παλατιού, έχοντας απρόσκοπτη θέα του αυτοκρατορικού θρόνου.

Η Ζωστή Πατρικία Αγνή τρίτη εξαδέλφη του αυτοκράτορα πρόσθεσε κοκκινίζοντας, «Ένας ξάδερφος μου που υπηρετεί στο Θέμα της Ανατολής μου είπε πως όλη η πεδιάδα μπροστά από την πόλη της Αντιοχείας ήταν γεμάτη με πτώματα των Αράβων.»

«Είδατε τους θησαυρούς που έφεραν για τα λύτρα των Αράβων που αιχμαλώτισαν μετά την μάχη. Δέκα κάρα γεμάτα με χρυσό, ασήμι και πολύτιμα πετράδια. Φτάνουν για να καλυφθούν οι μισθοί του στρατεύματος για τα επόμενα δύο χρόνια», πρόσθεσε ο οστεωμένος Κόμης Υδάτων Ευγένιος με φανερή ικανοποίηση.

Ξαφνικά οι ψηλές δίφυλλες κέδρινες πόρτες άνοιξαν και μπήκαν δυο ψηλές κοπέλες, μια καστανόξανθη και μια μελαχρινή και κατευθύνθηκαν προς τον αυτοκράτορα. Φορούσαν καφέ παντελόνια ιππασίας, ψηλές καφέ μπότες, χοντρά καφέ πανωφόρια και ήταν ζωσμένες με μικρά εγχειρίδια και είχαν η κάθε μια από ένα κοντό σπαθί. Δέκα βήματα πριν φτάσουν στον θρόνο σταμάτησαν και προσκύνησαν τρεις φορές σύμφωνα με το εθιμικό.

Μπροστά στο κάθισμα του θρόνου ήταν ένα μπρούτζινο επιχρυσωμένο δένδρο, τα κλαδιά του οποίου ήταν γεμάτα με επιχρυσωμένα χάλκινα πουλιά διαφόρων ειδών, που το καθένα κελαηδούσε με τον τρόπο του. Ο αυτοκρατορικός θρόνος είχε έναν μηχανισμό που του επέτρεπε ενώ στέκονταν πάνω στο πάτωμα, αμέσως να σηκώνεται ψηλά. Στα πόδια του θρόνου βρίσκονταν δύο τεράστια επιχρυσωμένα λιοντάρια τα οποία με το πάτημα ενός μοχλού χτυπούσαν την ουρά τους κάτω, άνοιγαν το στόμα τους και μούγκριζαν κουνώντας τις γλώσσες τους.

Ο Αυτοκράτορας Βασίλειος Β’ ψηλός, μελαχρινός, με ένα περιποιημένο κοντό μούσι, τις παρατηρούσε με περιέργεια από τον θρόνο του. Ήταν ντυμένος με μια κόκκινη χλαμύδα και κόκκινα σανδάλια ενώ το κεφάλι του κοσμούσε ένα χρυσό στέμμα. Το ελαφρύ αεράκι που εισέρχονταν από τα δεκαέξι ανοιχτά παράθυρα της Χρυσής Αίθουσας έκανε τα άλικα λάβαρα της βυζαντινής αυτοκρατορίας, που είχαν κεντρικό έμβλημα έναν δικέφαλο αετό στο χρώμα της ώχρας, να κρατάει μια ρομφαία στο δεξί πόδι και μια υδρόγειο με σταυρό στην κορυφή στο αριστερό πόδι, να κυματίζουν αγέρωχα αριστερά και δεξιά από τον αυτοκράτορα.

Ξαφνικά η αρχόντισσα Αναστασία ένιωσε μια αδιόρατη παρουσία. Όπως ήταν σκυμμένη πρόσεξε έναν αυλικό ευνούχο να έχει πλησιάσει τον θρόνο από την αριστερή του μεριά και από το μακρύ μανίκι του να βγάζει ένα μικρό ξύλινο κουτάκι χωρίς να έχει γίνει αντιληπτός από τους φρουρούς που στέκονταν εκατέρωθεν του θρόνου. Από το κουτάκι βγήκε ένας μικρός μαύρος σκορπιός και με το κεντρί του έτοιμο να βυθιστεί στο θήραμα του ξεκίνησε να σκαρφαλώνει στον θρόνο με στόχο τον αυτοκράτορα. Η αρχόντισσα Αναστασία ήταν η μόνη που μπορούσε να κάνει κάτι έγκαιρα. Σηκώθηκε πάνω και μέσα στην κατάμεστη αίθουσα εκτόξευσε το μαχαίρι της προς τον θρόνο. Η αίθουσα μαρμάρωσε, ακόμα και οι φρουροί διαλεγμένοι για την πολεμική τους ικανότητα δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν και απλώς παρακολουθούσαν την πορεία της λεπίδας προς τον αυτοκράτορα. Στους εννιά αιώνες ύπαρξης του Χρυσοτρίκλινου δεν είχε γίνει ποτέ απόπειρα κατά του εκάστοτε αυτοκράτορα. Το μαχαίρι βρήκε τον στόχο του. Έκπληκτος ο αυτοκράτορας γύρισε και είδε το μαχαίρι να έχει εξοντώσει ένα θανατηφόρο σκορπιό που ήταν πάνω στην χλαμύδα του και τον εύσωμο ευνούχο που ήταν στα αριστερά του να έχει χλομιάσει και να τρέμει το φυλλοκάρδι του. Αμέσως ο αυτοκράτορας, που ήταν ονομαστός για την εξυπνάδα του, συνέδεσε τα επιμέρους κομμάτια του παζλ. Δολοφονική απόπειρα εναντίον του. Λεπίδες βγήκαν από τα θηκάρια τους από την αυτοκρατορική φρουρά και ήταν έτοιμες να βυθιστούν στις δυο κοπέλες που έστεκαν πλάτη με πλάτη με τα κοντά ξίφη τους ανά χείρας όταν μίλησε ο αυτοκράτορας.

«Ακίνητοι, συλλάβετε τον ευνούχο Δημήτριο. Κανένας να μην αγγίξει την αρχόντισσα Αναστασία καθώς μόλις μου έσωσε την ζωή.»

Μουρμουρητά επιδοκιμασίας και χαμόγελα γέμισαν την αίθουσα.

Αυθόρμητες συζητήσεις ξέσπασαν ανάμεσα στους παρευρισκόμενους. Δυο ψηλοί φρουροί ακινητοποίησαν τον ευνούχο Δημήτριο και τον μετέφεραν στα μπουντρούμια για ανάκριση και θανάτωση, παρά τα κλαψουρίσματα του. Ένας μετρίου αναστήματος αυτοκρατορικός φρουρός που διένυε την έκτη δεκαετία της ζωής του αφαίρεσε το κοφτερό εγχειρίδιο από το σώμα του σκορπιού και το παρέδωσε με φανερή εκτίμηση στην αρχόντισσα Αναστασία. Πολλοί από το πλήθος προσπαθούσαν να δουν τον σκορπιό καθώς ένας ηλικιωμένος αυλικός τον τύλιγε με ένα μαντίλι και τον απομάκρυνε από την αίθουσα. Θα γίνονταν ένα έκθεμα που θα κοσμούσε τα ιδιαίτερα διαμερίσματα του αυτοκράτορα σαν υπενθύμιση της θνητότητας του.

Γεώργιος Παλαιστής 🌹