Στο φωτεινό περβόλι της κοσμοσύνης μας...

Θλιμμένο, κακοτράχαλο μεϊντάνι

εκεί που οργώνει το άροτρο με οδύνη

δεσπόζουν θρονιασμένοι γκρίζοι

φρύνοι. 

Πού χάθηκε τής τύχης το γιορντάνι; 

Σωρειτομελανίας αφηνιάζει 

σαν άτι με τριποδισμούς στο χώμα

κι εσύ να σέρνεις το κορμί σου λιώμα

σε ολισθηρό φαράγγι που ξαφνιάζει. 

Μα πού και πού συνάνθρωπε για ρίξε 

το βλέμμα στο περβόλι τού ηλίου

του παραλοϊσμένου Ιουλίου

τον άθλιο πόνο με το φως του, νίψε. 

Στη ρούγα τής φλοιώδους πικροσύνης

σαν φλέβα φλογερού χειμάρρου γκέϊζερ

η πράνα χρυσοσμιλεμένου Καϊζερ

σκορπά παντού το φως τής κοσμοσύνης. 

Αμούρες, κράνα, σμέουρα, κεράσια

εκκρίνουν αποστάξεις ελεγείας

στο φωτεινό δακτύλιο τής μαγείας

που οδηγεί σε πάμφορα γιορτάσια! 

Αναστασία Νερόλη 🌹