Η νύφη

Θα παντρευτείς στην ώρα σου της έλεγαν

Μα η ώρα δεν ήρθε ποτέ

Πέρασε σιμά της

Στρογγυλοκάθισε στα κρεβάτι της τις άναστρες νύχτες

Άγγιξε τον αλαβάστρινο λαιμό της στα σκοτεινά

Της ψιθύρισε ερωτόλογα

Κι εκείνη την πίστεψε ανοίγοντάς της, την πόρτα

Και ύστερα την περίμενε να μπει

Ώρες

Νύχτες

Χρόνια

Τώρα ντυμένη νύφη μουλιάζει,

επιμελώς τοποθετημένη στο κοιμισμένο της νερό

Ποιος άραγε την έφερε εκεί;

Την περιμένει ακόμα;

Δε φορά κανένα δακτυλίδι

Παράτησε το πέπλο

Σταλαγμένη βγήκε από το στοιχειωμένο νερό

Άλλοι λεν πως σίγουρα παραφρόνησε

Μα αυτή γνώριζε πολύ καλά

Ζούσε χωρίς να περιμένει να αρχίσει η ζωή της!

Άννα Κλαρίτη 🌹