Στιγματισμένη αγάπη 🌹

Απογραφή ενός  στιγματισμένου έρωτα 

Μπλεγμένη ακόμα η καρδιά στα δίχτυα 

του έρωτα, θάλλουσα μεμψιμοιρεί 

αλύτρωτη 

τους στεναγμούς του στιγματισμένου αποχωρισμού.

Παρηγοριά και θαλπωρή αναζητάει 

στους βοστρύχους του ήλιου με μια 

ολόθερμη αγκαλιά της μνήμης να ζεστάνει 

τις κρύες απαντοχες της και 

να εξαλείψει το φορτίο των στεναγμών 

και στων κυμάτων τον αφρό να εναποθέσει τους άληστους 

καημούς για να τους ταξιδέψει σε άξενα ακρογιάλια της λήθης 

και του μισεμού ...

Ό,τι και να κάνει η καρδιά, όταν έχει αγαπήσει βαθιά,

 ο χρόνος όσο κι αν θέλει να είναι  χορηγός στης λήθης 

τα κατατόπια, 

φειδωλές θα είναι πάντα οι προσφορές του... 

Ξενάκι η καρδιά, κι αειθαλείς οι αναμνήσεις 

θα γυρνούν εκεί,

 όπου το φως της αγάπης κροτάλισε για πρώτη φορά 

ριγώντας στα φυλλοκάρδια της...

Λέξη λέξη θα ξεπηδούν τα λόγια που ειπώθηκαν, 

οι λάμψεις της ματιάς που ταξίδεψαν στην καρδιά 

και την πλάνεψαν... 

 Γουλιά γουλιά θ' αναμυζά πάντα το άρωμα 

των στιγμών στο καταλυτικό πέρασμα 

του έρωτα... 

Αλλά, ναι, μπορεί να έφυγαν τα ηλιόφορα καλοκαίρια της 

και στο πολύπαθο διάβα της, να άσπρισαν οι άλλοτε βόστρυχοι 

της ανθούσας αγάπης και η επέλαση του άφρονα χρόνου 

να φαντάζει κρύα κι απειλητική, 

όμως, εμείς θα κρατάμε στη χόβολη 

της καρδιάς ό,τι πιο όμορφο της άφησε ενέχυρο...

το αλώβητο άρωμά της στα σεντόνια του χρόνου ...

Λιλή Βασιλάκη Δαφερέρα 🪽