Σου επιτρέπουν να ποιεις!

Τι να μιλήσω να πω;✨

Δεν είμαι σίγουρη ότι είμαι σε θέση να ταυτιστώ με την συμμετοχή μου στην σημερινή ημέρα.

Σήμερα μπορούμε να κάνουμε,να πούμε, οτιδήποτε την κάθε ημέρα του χρόνου.💫

Δεν υπάρχει λόγος εορτής.

Μα ανησυχίας.

Να ανησυχούμε που είμαστε πολλοί.

Που μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.

Να σκεφτούμε πόση δύναμη παίρνουμε καθημερινά, από το έμφυτο ταλέντο μας.

Αυτό το αυθεντικό,όχι το ψεύτικο.

Εκείνο που δεν μας ονομάζει ποιητάδες.🌹

Εκείνο που θέλει να μας κλωτσήσει όταν με το ζόρι το κακοποιούμε.

Σαν κατάσκοποι μιας άλλης εποχής, σπεύδουμε να αποδείξουμε την ικανότητα

μας.

Και όσο δειλά δειλά,ξεχωρίζουμε τόσο δε νοιαζόμαστε,αν αρέσουμε.

Αν θα μας κρίνουν.

Αυτή είναι και η ουσία της πένας.

Μπορείς να αγγίξεις ψυχές με το αποτύπωμα από το ρημάδικο το μελάνι σου;

Κάνε το.

Μην το προσβάλεις.

Μην του βάζεις τρικλοποδιές.

Αφέσου και δείξε σεβασμό.

Η ποίηση δεν συγκινεί,αλλά συγκινείται.

Από το ήθος που θα της δείξεις.

Από την αγάπη που θα της διαθέσεις.🥀

Δεν την νοιάζει αν την πονάς

με τις λέξεις που γράφεις.

Γιατί αυτή σε σέβεται.

Σε εμπιστεύεται ότι δεν θα την ευτελίσεις.

Δεν σου ζητά πολλά.

Ούτε σε κάλεσε στην γιορτή

που της φόρτωσες στη πλάτη της.

Ελευθέρωσε την και γιόρτασε την όσο ζεις,όσο αντέχεις,και όσο την αγαπάς!💞

Αλλιώς άφησε την στον Κωστή Παλαμά,στον Καρυωτάκη,στον Σεφέρη,στον Ελύτη,στην Αλκυόνη,και γίνε υπηρέτης τους.

Τιμή σου κάνουν που στο επιτρέπουν!✨

Εύα Αλιβιζάτου 🍁