Σιωπής πάρεργο

Μετά από τόσα έτη,

δέχτηκες να αποστείλεις

μια λέξη.

Της σιωπής παρέργο.

Δεν ρώτησες αν γράφω

ακόμα•

γιατί να ρωτούσες

άλλωστε;

Κι ήθελα να σου πω πολλά.

Μα ένα μονάχα

επικρατούσε:

«Άντε στο διάβολο».

Μα ήταν τέτοιο το

«σ’ αγαπώ» που έζησε,

που κόλλησαν τα χείλη

ως νεκρού στο τεφτέρι.

Ο διάβολος έμεινε με την

αγωνία.

Εγώ: έμεινα με την

ανάγκη του.

Οι λέξεις: ταριχευμένες.

Εσύ απλά σκέφτηκες

— πόρνη μου —

να στείλεις μια λέξη.

Σε εμένα•

που οι λέξεις με

γνωρίζουν.

Βασίλης Πασιπουλαρίδης 🌹