Σιωπή...

Πέρασαν χρόνια…

Σιωπή…

Ζείς εκεί που νιώθεις ζωή

Κάποιες φορές δεν νιώθεις να ζεις

Οι μέρες γερνούν μαζί σου

Να ζεις εκεί που σ’ αγαπούν

Να ζεις μ’αυτούς που αγαπάς

Κι’αν η αγάπη σου γυρίζει την πλάτη

Μην κοιτάς τα μάτια

Τα μάτια αδιαφορούν

Αποστροφή

Τι φταίει..;

Κάποτε το αντιλαμβάνεσαι

Η απόσταση..!

Αυτό το παγωμένο συναίσθημα

Τα γέλια λιγοστεύουν

Η χαρά εξανεμίζεται

Τα λόγια μισά, αδιάφορα

Στο κρεβάτι δεν χωράν οι σκιές

Σιωπή….

Τελείωσε..;

Ναι…κοιτάζω τον καθρέφτη

Λέει αλήθειες

Η φιγούρα σου απαξιωμένη

διαβάζει τις ενοχές σου

Εξετάζω την παρουσία μου

Δικάζω την επιμονή μου

Αρνούμαι!

Θέλω πίσω το γέλιο μου

Οι συνθήκες αλλάζουν

Δεν ψάχνεις κάπου να ακουμπήσεις

Το κύμα έρχεται μόνο του

Χτυπάει πάνω στην καρδιά

Ναι υπάρχω για να ζω

την κάθε μου στιγμή.

Μαρία Δασκαλάκη 💕