Πότε θα έρθεις βρε χαρά;;

Κουράστηκα να καρτερώ

να 'ρθείς χαρά μου πάλι ,

στο σπίτι μου το αδειανό

η ζωή μου στο σκοτάδι.

Ακούω στα δέντρα πένθιμα

να πέφτουνε τα φύλλα

έφτασε το Φθινόπωρο

τα σύννεφα τα γκρίζα.

Τα πρωτοβρόχια πέφτουνε

ποτίζουνε το χώμα κι

εσύ χαμένη μου χαρά

δεν φάνηκες ακόμα.

Βαρύς ο χειμώνας μέριασε

με κρύα και με χιόνια

όλα τα δέρνει παγωνιά και

την καρδιά μου ακόμα.

Ασάλευτα κι αμίλητα

στέκουν μαρμαρωμένα

τον ήλιο νά βγει καρτερούν

να λοιώσει τ' ασπρισμένα.

Μα εσύ αργείς χαρά μου,

ήρθε η νύχτα

ξημέρωσε πια Άνοιξη

γιόμισε η φύση φύλλα.

μπουμπούκιασαν τριανταφυλλιές

ανθίζουν αγάλι , αγάλι

μα εγώ ακόμα καρτερώ

να ρθείς χαρά μου πάλι.

Έφτασε γρηγορότερα

ζεστό το καλοκαίρι

γαλήνεψε η θάλασσα

ο κόσμος όλος χαίρει.

Φωνούλες γέλια από παιδιά

γεμίσανε οι πλαζ της, κι

εμένα κλαίει η ψυχή

την τρώει το μαράζι.

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹