Πως καρτερώ...

Πως καρτερώ..

Πως καρτερώ στο ξώθυρο της μέρας να φανείς

μια καλημέρα απλή από καρδιάς να πεις...

Τις σκιές τη νύχτας η μέρα να σαρώσει,

που μες στης ψυχής τη σάρκα έχουν ριζώσει.

Μια καλημέρα μόνο να μου πεις...

Της απουσίας τ' άρρητο κενό

με φως απ' τη μορφή σου να γεμίσεις .

Να γίνεις φως και του καημού αναστολή

και στης καρδιάς τα τρίσβαθα με κόκκινο ν' αλείψεις...

Πως λαχταρώ,

μες το γαλάζιο βλέμμα να νιφτώ,

το άλγος της νύχτας να ξεπλύνω,

της προσμονής το όνειρο να βρω,

αυτό που μ' έμαθες μ' απαντοχή

να πίνω.

Σαν ενάλιος ναύτης τριγυρνώ

στου νου τα χέρσα ξερονήσια..

Ρίξε μελτέμια έγνοιας, βάρκα να σωθώ,

με την αγάπη πλοηγό να βρω τα δυο σου μάτια ..

Αν τύχει πέσω έρμος ναυαγός,

στης απονιάς τα στέρφα της πελάγη,

ρίξε συμπόνιας κάβο να δεθώ,

μες της καρδιάς τον όρμο ας βρεθώ,

μες στο δικό σου απάνεμο,της αγκαλιάς λιμάνι.

Βρες λόγια της καρδιάς σου να μου πεις.

Με λόγια της αγάπης να με ζώσεις.

Κανένα από τα πρέπει σου

να μην γνοιαστείς...

Μ' όλα τα θέλω της καρδιάς σου να με νιώσεις!

Πως καρτερώ μια καλημέρα να μου πεις...

Τις σκιές της ψυχοφθόρας νύχτας να σκοτώσεις...

Λιλή Βασιλάκη Δαφερέρα 🌹