Πριν το Φθινόπωρο 🍁

Θα είμαι εκεί,

κι ας μην έχει τελειώσει

ακόμη η νύχτα

Μου είπες πως τα όνειρα

σε τυραννούν σαν φαντάσματα

Μα πριν χαράξει το φως,

πριν πιει η αυγή

το πρώτο της χρώμα,

θα ’ρθω να σκορπίσω

γαλάζια και χρυσά

στους ώμους σου

Να σβήσω με τα δάχτυλα

το σκοτάδι απ’ τα μάτια σου,

και να σε πάρω ένα ταξίδι

Εκεί που κοιμούνται

τα σύννεφα

Πάρε μαζί σου το χαμόγελο,

δίπλωσέ το προσεκτικά

σε μια βαλίτσα από μετάξι

Γέμισέ την με όνειρα

που δεν πρόλαβες να δεις,

και με μια αγκαλιά αστέρια

που σου χάρισε ο ουρανός

Θα μου ψιθυρίσεις

για τον θάνατο του έρωτα,

εκείνου που πεθαίνει σιωπηλά

στη γωνιά του χρόνου

Θα σου δείξω την αγάπη

που ανθίζει ακόμη και στο χιόνι

Ίσως προλάβουμε

μια ανάσα Άνοιξης,

ένα πέταλο

που ξέφυγε για μας

Γιατί ακούω το Φθινόπωρο

να έρχεται με βήματα

από φύλλα και βροχή

Κι αν είναι να έρθει,

ας έρθει

Θα φτιάξουμε ρούχα

από ηλιοβασιλέματα,

και κασκόλ

από της αγάπης τα γέλια

Θα γράφουμε ποιήματα

και στίχους στην ομίχλη,

να τα διαβάζει ο άνεμος

Η αγάπη δεν μετράει εποχές,

μετράει μόνο στιγμές

που γίνονται αιωνιότητα

Σε κάθε στιγμή

από αυτές,

θα είμαι πάντα εκεί

Λαμπρινή Ζαφείρη 🍁