Ποίηση Νίκη Φωκά 🥀

Βαραίνει ο ουρανός και χαμηλώνει,

η ψυχή σε δαιδαλώδεις διαδρομές

με κομμένη ανάσα ζητά διέξοδο.

Προσευχές δακρυσμένες σβήνουν τα φώτα

κι ανάβουν, θαρρείς, τα σκοτάδια.

Λέξεις συλλαβιστές —ποιο ταξίδι ακολουθούν;

Στον ορίζοντα σβήνει το τελευταίο αστέρι,

τάμα μιας μοίρας, απομεινάρι της μνήμης.

Μόνο μια κλωστή κρατά τις σκέψεις,

η γνώση μάταιη,

πριν το φεγγάρι χαμηλώσει κι άλλο.

Στο λίγο της αγάπης, σκέψεις ξενιτεμένες,ποιαν όραση να

δοξάσουν τα μάτια ...

Αδίδακτη, νικημένη, αλύγιστη κι

όλη η ζωή... σε μια νύχτα.

Νίκη Φωκά 🥀 🌹