"Παλίρροια"

Χάθηκαν οι μέρες,

χάθηκαν οι στιγμές,

χάθηκαν οι μνήμες,

χάθηκε η αγάπη

Υπήρξε άραγε ποτέ,

ή ήταν μια ψευδαίσθηση,

μια ουτοπία

Όλα όσα χάθηκαν,

τα μάζεψε η παλίρροια

και τα έριξε στα στρείδια

Στα βυθισμένα,

στα σιωπηλά,

εκεί

που ο χρόνος

δεν ρωτάει

Άραγε

βρέθηκαν ποτέ;

Κι όμως,

κάποια βράδια

η παλίρροια

τα επιστρέφει

Όχι όπως ήταν,

μα σαν ψίθυροι

στο αυτί,

σαν άρωμα

που το ανέπνευσες

και δεν μπορείς

να ξεχάσεις

Κι αν δεν βρέθηκαν όλα,

βρήκα εμένα

με την Ιώβεια υπομονή,

να τα περιμένω

στην ακτή

Λαμπρινή Ζαφείρη 🪽