Ομορφονιά 🌹

Στη νιότη της ξαναγυρνά

τ ' αθώα της 'κείνα χρόνια

που μοσχοβολούσε η καρδιά

αρισμαρί και ρόδα.

Αχ,

'κείνη της η κορμοστασιά

σαν κυπαρίσσι ολόισια,

δυο κάρβουνα τα μάτια της

όλο έρωτα και φλόγα.

Ξέπλεκα είχε τα μαλλιά

στον άσπρο της λαιμό,

δυό χείλη πετροκέρασα

γλυκό σωροπιαστό.

Τα μάγουλά της κόκκινα

λαχταριστά σαν μήλο

τα φρύδια της ζωγραφιστά

σαν της ελιάς το φύλλο.

Έτρεμε η γης ολόκερη

απ ' όπου κι αν περνούσε και

το αγέρι τρυφερά,

στο στόμα τη φιλούσε...

Τέτοια γλυκιά ομορφονιά

στο κόσμο δεν έχει άλλη,

νεκρός αν λάχει και τη δει

θ ' αναστηθεί απ ' τον Άδη.

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹