Ο χρόνος της προσμονής 🪽

Ατέλειωτος μου φαίνεται,

ο χρόνος της προσμονής σου,

Ωρες μέρες , μήνες , χρόνια

να περιμένω και

εσύ άφαντος ακόμα.

Αλύτρωτες οι σκέψεις μου

τρυπάνε το μυαλό,

φοβάμαι μη δε "έρθεις

και

ανοίγει μια πληγή

κάθε λεπτό που

μου ματώνει τη ψυχή.

Στις λίμνες των ματιών,

θολή η μορφή σου

πνίγεται στη σιωπή

μες το θλιμμένο δείλι

το ντυμένο

πένθιμο μαβί.

Ολόπλαβη Πανσέληνος

μεσουρανεί

με ολούθε της τ ' άστρα

στ ' ουρανού την αγκαλιά

να τρεμοσβήνουν σαν κεριά

μα εσύ δεν είσαι πουθενά.

Της νοσταλγίας η αίσθηση

θεριεύει,

σφυροκοπούν οι παλμοί

τρέμει η καρδιά

νάμα πικρό το δάκρυ

στα χείλη σταλάζει....

Ξημερώνει η μέρα

κι αποκαμωμένη

σε όνειρο λαχταρώ

τα στήθη σου προσκεφάλι

το κεφάλι να γείρω

να σου ψυθιρίσω...

Έρωτά μου ,

αγάπη μου, φως μου

είσαι

ο άνθρωπός μου

ο ήλιος μου,

η ομορφιά του κόσμου

Σ ' Αγαπώ.

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹