Νυχτερινό Σεργιάνι

Κι αυτή η Μαγεία μιας Νύχτας...

Του καλοκαιριού με σημάδεψε...

Εκείνα τ' άγουρα τα χρόνια

Τα μπερμπάτικα....

Τότε που η Νύχτα άπλωνε τα πλοκάμια της!

Με τύλιγε στη Σκιά της.

Με συνεπαιρναν τ' αστέρια της....

Κι έκανα τρισάγιο στο φεγγάρι.

Τότε που η νύχτα έμοιαζε ημέρα,

και ποτέ δεν πρόδωσα τα μυστικά της!

Τα κράτησα βαθιά μες την ψυχή μου...

Φυλαγμένα.

Ήταν τρόπος ζωής, σημείο αναφοράς

Για μένα...

Πηγαίναμε με τη γιαγιά μου τη Χρυσούλα

στην αγορά της Καλαμάτας...

Πρωί πρωί πριν βασιλέψει το φεγγάρι,

Σκοπός μας να πουλήσουμε τ' αχλάδια μας,

Κίτρινα, Ροδαλά και κόκκινα.

Γλυκά σαν πετιμέζι.

Καθόλου δεν με φόβιζε...

Της νύχτας το Μελτέμι.

Τα Λόγια της Γιαγιάς μου μοιάζανε

Ολόλευκο Σεντόνι...

Με τύλιγαν με έκαναν καθάρια...

Σαν το χιόνι...

Μη φοβάσαι Περιστέρα μου...

Μας φωτίζει το φεγγάρι...

Ίδια είναι η μέρα με τη νύχτα

Για κοίταξε ψηλά τ' Αστέρια

Πιάνουν τρικούβερτο χορό.....

Στου Κάιν το Δοξάρι....

Σμαραγδή Κουτσοπέτρου 🌹