Κι αυτή η Μαγεία μιας Νύχτας... Του καλοκαιριού με σημάδεψε... Εκείνα τ' άγουρα τα χρόνια Τα μπερμπάτικα.... Τότε που η Νύχτα άπλωνε τα πλοκάμια της! Με τύλιγε στη Σκιά της. Με συνεπαιρναν τ' αστέρια της.... Κι έκανα τρισάγιο στο φεγγάρι. Τότε που η νύχτα έμοιαζε ημέρα, και ποτέ δεν πρόδωσα τα μυστικά της! Τα κράτησα βαθιά μες την ψυχή μου... Φυλαγμένα. Ήταν τρόπος ζωής, σημείο αναφοράς Για μένα... Πηγαίναμε με τη γιαγιά μου τη Χρυσούλα στην αγορά της Καλαμάτας... Πρωί πρω