Μυστικά της φαντασίας 🌹

Να το θυμάσαι, αν βρεθώ σε νοσταλγία

Αδιαμαρτύρητα στιγνά βασανιστώ

Απ 'την αβάσταχτη, μεγάλη σου απουσία

Στιγμές που χάρισες εγώ θα

ξαναζώ.

Θα σ' ονειρεύομαι γλυκά σαν

τ' αεράκι

Που'χει ηχώ της ηδονής τους στεναγμούς

Να βρώ της άκρης νήμα

στ'ονειράκι

Σε θάλασσες πετώντας κι'

ουρανούς.

Με κατακτά σαν σε θυμάμαι η νοσταλγία

Μες στο δικό σου το καβούκι να κλειστώ

Όμηρος λήθης, τρυφερής

αδυναμίας

Στης φαντασίας μυστικά να

λικνίστώ.

Θα θυμηθώ κάθε φιλί σου,

κάθε χάδι

Στης αγκαλιάς σου της φωτιάς

τον κορεσμό,

Μετά τον έρωτα που στίβει και κοχλάζει

Και ευλογεί της παραζάλης πειρασμό.

Να νιώσω πάντοτε δεν ήξερα το χάρμα

Τα καρδιοχτύπια αμαρτίας ή χαράς,

Έμπλεξα πόθους και αισθήματα αντάμα

Χωρίς να ξέρω τη δική τους

διαφορά.

Και σαν βρεθείς σαν λαμπερός ήλιος θα δύσει

Κάθε σκιά θα πάρει σάρκα και οστά,

Νωπές,απτές και ζωντανές οι αναμνήσεις

Αληθινές ,λαχταριστές θα' ναι μπροστά

Λευτέρης Σιώμος Κ/14δ.π.ελ.