Μικρό μου σπουργίτι

Μες στο έρημο το σπίτι.

Τριγυρίζεις χαμένο,

Αχ μικρό μου σπουργίτι,

Πως είσαι τρομαγμένο.

Έξω φυσάει ο βοριάς

αξημέρωτη βραδιά.

Και να ψάχνει παρηγοριά,

Παγωμένη η καρδιά.

Που θα βρεις μικρό ζεστασιά,

Τρομαγμένο σπουργίτι.

Σε ποια τάχα αγκαλιά,

Που, όλοι σε λένε αλήτη.

Ένα φως στο σκοτάδι ζητούσες,

Και την άδικη τη ζωή ρωτούσες.

Αν και εγώ έχω μια σκεπή.

Αχ πόση πίκρα η καρδιά να χωρέσει.

Νίκη Σιγάλα 🌺