Μια νύχτα...

Άκουγα την ανάσα του φεγγαριού ν'ανθίζει,

μια νύχτα που οι ερωτευμένοι στέναζαν στους βράχους,

κρεμασμένο στην ερημιά που απλωνόταν στο πέλαγος.

Ψιθύριζε και αυτό γι'αγάπη

Στέναζε σιωπηλά για έναν έρωτα.

Σεργιάνιζε ολομόναχο στο δικό του κρεβάτι.

Μια νύχτα, που αδειάσαμε τους φόβους μας μ'ένα λυγμό στα χείλη του.

Μια νύχτα, που οι σιωπές του έρωτα, μιλούσαν με το φεγγάρι,

πνίγοντας τις κραυγές τους.

Σωτηρούλα Χατζηκωνσταντή Τζιαμπουρή 🌹