ΣΩΤΗΡΟΥΛΑ ΧΑΤΖΗΚΩΝΣΤΑΝΤΗ-ΤΖΙΑΜΠΟΥΡΗ

Δώδεκα πάρα τέταρτο. Περισσεύει ένα τέταρτο ακόμη, πριν η σιωπή γίνει ερωμένη. Πάνω σε λευκές σελίδες άδειασα τις πληγές μου, και έκλαψα... Πως θα ζήσω; Δώδεκα πάρα τέταρτο. Δεν έχω να προσθέσω άλλη σιωπή. Κλείστηκε στις παρενθέσεις. Δώδεκα παρά τέταρτο. Δεν προλαβαίνω. Περισσεύει ένα τέταρτο ακόμη. Ποιός θα με ακούσει; Σωτηρούλα Χατζηκωνσταντή Τζιαμπουρή 🌹

Έρημες οι Κυριακές. Τα ποιήματα ξεχείλωσαν. Η σιωπή μετράει τους ίσκιους στο πάτωμα, οι οποίοι τρίζουν απ’ τον πόνο. ​Πόσο μελάνι ξοδέψαμε για μια Κυριακή, μια ερωμένη... Ένα λερωμένο φιλί και δύο λέξεις ξεπουλημένες... Σωτηρούλα Χατζηκωνσταντή Τζιαμπουρή 🌹

Άκουγα την ανάσα του φεγγαριού ν'ανθίζει, μια νύχτα που οι ερωτευμένοι στέναζαν στους βράχους, κρεμασμένο στην ερημιά που απλωνόταν στο πέλαγος. Ψιθύριζε και αυτό γι'αγάπη Στέναζε σιωπηλά για έναν έρωτα. Σεργιάνιζε ολομόναχο στο δικό του κρεβάτι. Μια νύχτα, που αδειάσαμε τους φόβους μας μ'ένα λυγμό στα χείλη του. Μια νύχτα, που οι σιωπές του έρωτα, μιλούσαν με το φεγγάρι, πνίγοντας τις κραυγές τους. Σωτηρούλα Χατζηκωνσταντή Τζιαμπουρή 🌹