Μάνα μου Γη

Ταξιδεύω στο αχανές σύμπαν

Το μυαλό μου αστρόπλοιο

Σκότωσα τ’αστέρια

Μου κλείσαν τον δρόμο

Μου κλέψαν τον χρόνο

Κλέψαν την λάμψη μου

Όνειρα με ασημένια πέπλα

Κεντούν τις ανησυχίες μου

με αόρατη κλωστή

Χορό θα στήσω στο φεγγάρι

Την αστερόσκονη κεντώ

στο πλουμιστό μου νυφικό

Δίχως αστέρια ο ουρανός μου

Ψάχνω στο φως να σε βρω

Πώς ν’αρνηθώ της ψυχής

τον γαλάζιο ουρανό

Μάνα μου Γη σ’αγαπώ

Να σε κρεμάσω στολίδι

στον λευκό μου λαιμό φυλαχτό

στης καρδιάς τον βυθό

Να ξεχάσω του ανέμου το κλάμα

και της πηγής το νερό που μιλά

Στο μαγεμένο φεγγάρι

Της νύχτας την σιωπή να φιλήσω

Σε κόσμους φωτεινούς

να σεργιανίσω

Πώς ν’αρνηθώ της ψυχής

τον γαλάζιο ουρανό

Μάνα μου Γη σ’αγαπώ

Μαρία Δασκαλάκη 💕