Λυκαυγές ελπίδες 🪽

Σε προσμένω, αγάπη μου.

Λικνισμένη στα όνειρά μας,

σαν απατηλό χάδι, μες στης νύχτας το απέραντο, βαθύ της σκοτάδι να ξεπροβάλλεις.

Να ανακαλύψεις πάλι απ’ την αρχή, τις πτυχές του κορμιού μου.

Να απλώσεις το ουράνιο πέπλο σου επάνω στα ιριδίζοντα χρώματα της αστερόσκονής μου,

για να σε ζεστάνω με το άγγιγμα των χειλιών μου.

Τόσο κοντά.

Σώματα ενωμένα,

σαν δυο άστρα λουσμένα από το σεληνόφωτο που μάγεψαν με πάθος τον έναστρο ουρανό τους.

Η λάμψη μας μοναδική.

Πλημμυρισμένη από άνθη ευτυχίας στις ματιές των στεναγμών μας, εκπέμπει στον απέραντο ορίζοντα της αιωνιότητάς μας .

Και όλα μοιάζουν σαν ποίημα, 

βγαλμένο απ’ τα αστέρια.

Δάκρυα ανέγγιχτης χαράς κυλούν στο πρόσωπό μου

και εσύ,

φρουρός, ασπίδα στα μαργαριτάρια της ψυχής μου.

Οι πόθοι των αναστεναγμών κυλούν αργά μέσα μας

και αβίαστα,

μεθάνε τη νύχτα της χρυσαυγής.

Και έτσι αιφνίδια, κλυδωνίζουν το ένστικτο της ασημένιας μας θάλασσας.

Αγαπημένη.

Ναι.

Αυτή, και το φεγγάρι.

Το γνωρίζουν.

Μας ένωσαν και τώρα μας χωρίζουν.

Με κρατάς σφιχτά στην αγκαλιά σου.

Μα τα χέρια μου τρέμουν τον αποχωρισμό. Και ο βρυχηθμός των κυμάτων με καταπίνει, παγιδεύοντάς με στα υγρά δεσμά του.

Με απομακρύνουν από κοντά σου.

Κι όλα χάνονται στη δίνη του χωρισμού.

Φωνάζεις.

Εκλιπαρείς.

Λέξεις βραχνές διεκδικούν το ανέλπιστο.

Ζητάς να ακουστεί η φωνή σου. Και τα δάκρυά σου ταξιδεύουν στη βυθισμένη μου ανάσα.

Πολύτιμα τα δάκρυά σου.

Ελιξίριο στην άχρωμη αύρα μου.

Τα νιώθω…

Σε νιώθω…

Και λυκαυγές ελπίδες πια, χαραγμένες στο βλέμμα μου, ανατέλλουν…

Ήρθα να σε δω.

Ήρθα πάλι εδώ.

Στο σκαλοπάτι του λατρευτού μας φεγγαριού.

Για σένα…

Η πιο φεγγαρόλουστη πένα της ψυχής μου.

Σάσα Κενανίδου 🌹🪽🌹