Σε προσμένω, αγάπη μου. Λικνισμένη στα όνειρά μας, σαν απατηλό χάδι, μες στης νύχτας το απέραντο, βαθύ της σκοτάδι να ξεπροβάλλεις. Να ανακαλύψεις πάλι απ’ την αρχή, τις πτυχές του κορμιού μου. Να απλώσεις το ουράνιο πέπλο σου επάνω στα ιριδίζοντα χρώματα της αστερόσκονής μου, για να σε ζεστάνω με το άγγιγμα των χειλιών μου. Τόσο κοντά. Σώματα ενωμένα, σαν δυο άστρα λουσμένα από το σεληνόφωτο που μάγεψαν με πάθος τον έναστρο ουρανό τους. Η λάμψη μας μοναδική. Πλημμυρισμένη απ